نوشته شده توسط : baran20

در کنارم روز و شب بی تاب بود

غافل از او چشم من در خواب بود

تا شدم بیدار و مشتاق پدر

او به خواب و چهره اش در قاب بود.

***

 



خیابان ها دیگر صدای پای او را زمزمه نکردند...

و دیگر بوی نفس او در هوا پخش نشد.

او رفت ...

وروز رفتنش( سیزدهم خرداد) را خوب یادم هست

...

و حالا سال هاست که به اهل بیت سپردمش

***

به یاد همه پدران به یاد ماندنی

 



تاریخ انتشار : سه‌شنبه 07 خرداد 1392 | ارسال نظر(0)
از غصه ی فراغت با که سخن توان گفت ؟ !جایی که بین یاران محرم مرا نباشد
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران