نوشته شده توسط : baran20

در کنارم روز و شب بی تاب بود

غافل از او چشم من در خواب بود

تا شدم بیدار و مشتاق پدر

او به خواب و چهره اش در قاب بود.

***

 



خیابان ها دیگر صدای پای او را زمزمه نکردند...

و دیگر بوی نفس او در هوا پخش نشد.

او رفت ...

وروز رفتنش( سیزدهم خرداد) را خوب یادم هست

...

و حالا سال هاست که به اهل بیت سپردمش

***

به یاد همه پدران به یاد ماندنی

 



تاریخ انتشار : سه‌شنبه 07 خرداد 1392 | ارسال نظر(0)
از غصه ی فراغت با که سخن توان گفت ؟ !جایی که بین یاران محرم مرا نباشد

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

حساب کاربری ندارید؟